Moj duhovni svetionik i učitelj
Pored svetovne muzičke tradicije i školovanja u klasi velikih evropskih majstora, koren mog umetničkog, ljudskog i duhovnog izraza neraskidivo je vezan za Sabornu crkvu u Kragujevcu i ličnost blaženopočivšeg Episkopa šumadijskog dr Save Vukovića. Imati priliku rasti i sazrevati pod duhovnim okriljem jednog od najučenijih, najautoritativnijih i najpoštovanijih jerarha u istoriji Srpske Pravoslavne Crkve, predstavlja dar na kome ću Gospodu biti večno zahvalan.
Imao sam vanrednu i nesvakidašnju čast da sa vladikom Savom provedem punih 12 godina, aktivno mu služeći na Svetim Liturgijama i u svakodnevnom crkvenom životu. Od njega sam naučio mnogo – ne samo o veri, liturgijskom poretku i crkvenoj istoriji, već i o životnoj disciplini, dostojanstvu profila javnog delatnika i neumoljivoj posvećenosti sopstvenom prizvanju. Vladika Sava je bio hodajuća enciklopedija, čovek britkog uma, duboke molitvenosti i estetske prefinjenosti, koji je u svakom sekundu prepoznavao lepotu bogoslužbenog čina i umetnosti, tj. kako je on govorio “duhovnog blagoljepija”.
O autoritetu i vanserijskom ugledu koji je vladika Sava uživao u pravoslavnom svetu svedoči i jedna istorijska činjenica kojoj sam lično svedočio: svi pravoslavni patrijarsi i visoki crkveni dostojanstvenici koji su dolazili u zvanične posete Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi u Beogradu, osećali su duboku potrebu i dužnost da, upravo zbog ličnosti vladike Save, posete i sedište Šumadijske eparhije u Kragujevcu.
U tom blagoslovenom i istorijskom periodu, od 1990. godine pa sve do vladikinog upokojenja 2001. godine, imao sam jedinstven blagoslov i čast da čteciram (služim kao vojnik Hristov) mnogim poglavarima autokefalnih pravoslavnih crkava tokom njihovih zvaničnih i svečanih poseta našem gradu. Taj bliski dodir sa vaseljenskom punotom Pravoslavlja i liturgijskim sjajem zauvek je oblikovao moju umetničku svest, dajući mom dirigentskom izrazu dubinu koja prevazilazi puku tehniku vođenja partiture.
Vladika Sava Vuković se preselio u Carstvo Nebesko 2001. godine, ali svetlost njegovog učenja, njegova stroga i u isto vreme blaga, očinska ljubav i duhovni svetionik koji mi je ostavio u nasleđe, i dalje osvetljavaju moj životni i profesionalni put, kako na podijumu, tako i van njega.
Večan mu spomen i carstvo nebesko.
